«

»

Print this نوشته

پارگی تاندونهای روتاتور کاف شانه

پارگی تاندونهای روتاتور کاف شانه

در ناحیه شانه،  چهارعضله و تاندونهایشان به نام کلاهک چرخاننده وجود دارند. این عضلات از یک طرف به استخوان کتف متصل شده و از طرف دیگر به قسمت پایین سر استخوان بازو متصل می شوند.

این عضلات مانند یک سرپوش دور تا دور سر استخوان بازو را احاطه می کنند. این عضلات و تاندونها کمک می کنند تا بازو به بالا برود یا بچرخد. وظیفه دیگر این تاندونها نگهداشتن سر بازو در کاسه شانه(گلنویید)موقع بالا آمدن شانه است .این تاندون ها ممکن است دچار آسیب و پارگی شوند.

مکانیسم پارگی

مکانیسم اصلی این پارگی، گیر کردن تاندون شانه بین دو استخوان بازو و زائده آکرومیون ( که جرئی از استخوان کتف بوده و در بالای سر استخوان بازو قرار میگیرد) است.

وقتی که فرد سعی می کند دست خود را بالای سرش ببرد این دو استخوان به یکدیگر نزدیک می شوند. در این حال اگر این دو استخوان خیلی به یکدیگر نزدیک شوند ممکن است تاندون بین آنها گیر کرده و فشرده شود.این حالت را گیر افتادگی تاندون یا Impingement می گویند.

اگر این فشردگی خیلی شدید باشد موجب پارگی ناگهانی تاندون میشود. این وضعیت بیشتر در جوانانی که درگیر فعالیت های شدید بدنی هستند دیده میشود.مشاغلی که در حین کار بازو از تنه جدا می شود بالا میرود مثل دندانپزشکی ارایشگری و … بیشتر در معرض پارگی تاندونهای روتاتور کاف شانه هستند  در سنین بالا

فشرده شدن تاندون با شدت کمتر ولی بطور مکرر موجب پارگی های خفیف تر این تاندون می شود .

علت پارگی

 اگر چه پارگی تاندون چرخاننده شانه ممکن است بدنبال یک ضربه ناگهانی به شانه بوجود آید که بدنبال آن بیمار بمدت چند ماه دچار درد شانه می شود ولی اکثر پارگی ها بدنبال ضربات خفیف و مکرری که در مدت

چند سال به شانه وارد میگردد ایجاد می شود.

علت اصلی این ضربات مکرر، بد کار کردن با شانه و رعایت نکردن اصول درست کار با اندام فوقانی است. در بسیاری فعالیت های بدنی که در آنها دست به بالای سر می رود فشارهای زیادی به ناحیه شانه وارد می شود و همین عامل می تواند در دراز مدت موجب پارگی آن شود.

ورزش هایی مانند بیس بال، تنیس، وزنه برداری و پارو زدن از این دسته فعالیت ها هستند.

با افزایش سن و بخصوص با انجام مکرر فعالیت های بدنی خاص، خونرسانی به تاندون کم شده و همین امر موجب ضعیف شدن تاندون گردیده و موجب می شود تاندون راحت تر پاره شود .

پارگی تاندون شانه اگر درمان نشود به مرور زمان گسترش یافته و بیشتر می شود. گرچه ممکن است این گسترش درظاهر بدون درد و علامت باشد.

علائم بیماری

 درد شانه مهمترین علامت بیماری است شدت درد شانه با بالا بردن دست بیشتر می شود ولی معمولا شبها نیز درد وجود دارد و باعث اختلال خواب می شود.

بعد از مدتی بیمار به علت درد ویا اضافه شدن خشکی شانه و یا وسیع تر شدن پارگی نمی تواند دست را به بالای سرش ببرد. در این حال انجام بسیاری از فعالیت های روزمره مانند شانه زدن سر مشکل می شود . بقیه علایم عبارتند از:

درد هنگامی که دست خود را از بالای سر به پایین می  آوریم .

 ضعیف و لاغر شدن عضلات اطراف شانه.

صدا دادن شانه وقتی میخواهیم دست را حرکت دهیم .

تشخیص پارگی تاندون چرخاننده شانه

بعد از اینکه پزشک معالج، در مورد علائم بیماری از بیمار اطلاعاتی را کسب کرد شانه را معاینه می کند. روش های تصویربرداری مثل ام آر آی میتواند به تشخیص کمک کند.

درمان

درمان به دو صورت جراحی و غیر جراحی انجام میشود.

درمان غیر جراحی

در بعضی  از موارد پارگی ، درمان های غیر جراحی می تواند علائم بیماری را بهبود دهد. درمان های غیر جراحی گرچه در بعضی موارد می تواند درد و دامنه حرکتی شانه را بهبود دهد ولی تاثیری روی ضعف عضلانی ناشی از بیماری ندارد و پارگی ترمیم نمی شوند مهمترین درمانهای غیر جراحی عبارتند از :

کم کردن فعالیت هایی که در آن دست به بالای سرمی رود.

استفاده از داروهای مسکن ضد التهابی طبق دستور پزشک. 

تزریق کورتیکواستروئید در شانه توسط متخصص ارتوپدی.

فیزیوتراپی و انجام نرمشهایی  مخصوص جهت تقویت عضلات شانه این ورزشها در قسمت های دیگر سایت موجود است.

درمان جراحی

معمولا در موارد زیر پزشک جراح تصمیم به درمان جراحیمی گیرد :

۱- مواردی که پارگی بر اثر افتادن یا ضربه ایجاد شده باشد

۲- در مواردی که درمان غیر جراحی تا ۳ الی حداکثر ۶  ماه به درمان پاسخ ندهد.

۳- در مواردی که ضعف بیمار با وجود بهبود نسبی درد باقی باشد

اگر پارگی در شانه اندام غالب فردی است که خیلی فعال است.

۴- اگر فرد اصرار به انجام ورزش و یا کاری دارد که در آن دست باید به بالای سر برود و قدرت زیادی هم نیاز داشته باشد .

اینکه چه نوع درمان جراحی برای بیمار انجام شود بسته به سن بیمار، اندازه، شکل و محل پارگی دارد. اما روش جراحی آرتروسکوپیک تاندونهای شانه که امروزه روش ارجح درمان این بیماری است.و عموم مردم آنراجراحی لیزری می نامند ، با کمک دستگاه آرتروسکوپ و با یک شکاف جراحی بسیار کوچک و با استفاده از وسایل اختصاصی ، ترمیم تاندونها انجام می گیرد .

بازتوانی بعد از درمان پارگی تاندون چرخاننده شانه مراقبت های بعد از جراحی در بدست آوردن نتیجه درمانی مطلوب، تاثیر فراوان دارند. بهترین جراحی بدون رعایت مراقبت های بعد از آن بی ارزش است.

بعد از جراحی تا مدتی باید شانه بیحرکت باشد، تا پارگی بهبود یابد. مدت بیحرکتی بسته به وسعت آسیب است ولی معمولا ۶ – ۴ هفته طول می کشد. بعد از این بی حرکتی بیمار باید تحت نظر پزشک ارتوپد و یک فیزیوتراپیست متبحر نرمش های خاصی را برای افزایش دامنه حرکت شانه و افزایش قدرت عضلات اطراف شانه انجام دهد